မရိွခ်င္ဘူး
ဘာျဖစ္ခ်င္မွန္းလည္း
မသိေတာ့ဘူး

အႀကိမ္ႀကိမ္ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ေတြ ေၾကမြ
ရင္ခုန္စရာ ရပ္ခဲ့ရၿပီ ဒီဘ၀
အရင္လိုေလ အိပ္မက္ေလးေတြ သိလား
ဒီတစ္ခါ ျပန္မမက္ သင့္ေတာ့တာ သိလား

တကယ္ပါ၊ ခံစားခ်က္ေတြလည္း မရိွခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဘာမွလည္း မျဖစ္ခ်င္ဘူး၊ ဘာျဖစ္ခ်င္ ေနမွန္းလည္း က်ေတာ့္ ကိုယ္ က်ေတာ္ တကယ္ မသိေတာ့ဘူး။ က်ေတာ္ ဆိုတာႀကီး ကို က်ေတာ္ ျဖစ္တည္ မေနခ်င္ေတာ့ဘူး၊ က်ေတာ္ ဆိုတဲ့ အေကာင္ မရိွေတာ့ ေအာင္ တစ္ခုခု ႀကံဳဆံု လိုက္ရရင္လည္း သိပ္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္။ ေကာင္မေလးရယ္... ည ည ဆို 'လ' ကို ေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ ၾကည့္ၿပီး က်ခဲ့တဲ့ မ်က္ရည္ေတြ၊ တမ္းတၿပီး ေျပာေျပာမိေနတဲ့ မင္းကို နားလည္ေစခ်င္တဲ့ စကားေတြ၊ အတြက္ ငါ.. သိပ္ကို ပင္ပန္းေနၿပီ။


... က်ေတာ့္မွာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ရိွခဲ့တယ္.. တကယ့္ကို ငရုတ္သီးမေလးဗ်ာ၊ က်ေတာ့္ ရင္ခြင္မွာ လာနားခိုေတာ့ မွ က်ေတာ္ မပူေလာင္ပဲ ေနမလား၊ ပူပူေလာင္ေလာင္ၿဖစ္လည္း က်ေတာ္ အေရးမစိုက္ခဲ့ပါဘူး။ က်ေတာ္... 'သူ' ဆိုတဲ့ ငရုတ္သီးမေလး ကိုမွ ခ်စ္ခဲ့ ႀကိဳက္ခဲ့ တစ္ဘ၀လံုး ပံုေအာမိခဲ့တာ၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်ေတာ့္ အျပစ္ေတြ ပဲလား၊ အဲဒီ ငရုတ္သီးမေလး မရိွေတာ့တဲ့ ေနာက္ပိုင္းက စၿပီးေတာ့ အခုလို ျဖစ္ေနခဲ့ရေတာ့တာ၊ ဟာတာတာႀကီး... အရမ္းကို ဟာတာတာႀကီး။


အခု... သူမရိွေတာ့ေပမယ့္... က်ေတာ့္ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ပူေလာင္ေနဆဲပဲ၊ 'ငရုတ္သီးေလးရယ္... မင္းရဲ႕ အရိွန္ေတြ (မင္းရဲ႕ အၿငိဴးေတြ၊ မင္းရဲ႕ ကစဥ့္ကလ်ားႏိုင္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ) ဘယ္ေလာက္ ျပင္းလိုက္လဲ.. မင္းမရိွတာေတာင္ ငါ့ရင္ဘတ္ထဲမွာ မင္းရိွတာထက္ကို ပူေလာင္ေနၿပီ'။ က်ေတာ္ သူ႕ကို ရူးမိုက္စြာ ေမွ်ာ္ေနမိတယ္၊ က်ေတာ္ သူ႕ကို ဆိုးသြမ္းစြာ လိုခ်င္မိတယ္...၊ က်ေတာ္ ဘယ္လိုပဲ လုပ္လုပ္ ျပန္မရႏိုင္တဲ့ 'သူ႕' ကို ၊ က်ေတာ္ ဆိုတာႀကီး ၿဖစ္တည္ေနသေရႊ႕ေတာ့ က်ေတာ္ ေလးေလးနက္နက္ ျပန္လိုခ်င္ ေနမိတယ္။


'ေကာင္မေလးရယ္... ငါေရးခဲ့ ဖူးတဲ့ ငါခံစားခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာအတိုင္း... တထစ္ၿခ ဆင္တူေအာင္ ဘာလို႕ထပ္လုပ္ ရတာလဲ၊ တကယ္ပါ... '

သိပ္လွလြန္းတဲ့ ေကာင္မေလးရယ္...
မင္း ႏွဳတ္ခမ္းထက္က မာယာေတြကလဲ လွပါေပ့

ခ်ိဳၿမိန္လြန္းတဲ့ မင္းစကားေတြ... မင္းအၾကင္နာေတြ
မင္း 'ငါ့ကို' မခ်စ္တတ္ခဲ့ ေပမယ့္ ခ်ိဳလွပါေပ့ကြာ

ကေလး တေယာက္ထင္လို႔
ကေလး တေယာက္လို
စိုးရိမ္ ခဲ့
အလိုလိုက္ ခဲ့
ဂရုစိုက္ ခဲ့မိတဲ့ ငါ
မင္းအတြက္ေတာ့
တကယ္ကို
ကေလး တေယာက္လို ပဲလား....

ငါ့ ကို ထပ္ၿပီး မႏွစ္သိမ့္ ပါနဲ႕ေတာ့
ငါ့ ကို ထပ္ၿပီး မရက္စက္ ပါနဲ႔ေတာ့
ငါ အေပၚ ဟို အရင္လို သံေယာဇဥ္ေတြ ရိွေနရက္သားနဲ႕..........